DENİZ'DEN İNCİLER

Karmaşık duygularım var yüreğimde

Bazen bir kuş kadar hafif ve afacan hissettiğim yüreğim

Zaman zaman içine irili ufaklı oyuncaklar doldurulmuş torba gibi görünüyor gözüme

Uzun süre fark etmiyorum, sonra bir bakıyorum ki

Dişlerim dudaklarım tarafından ağzıma hapsedilmiş, günlerce gün güneş yüzü görmemişler

“Hadi gülümse bırak bu durgunluğu” diyorum kendime

Akdenizliyiz biz, güneş bizi, biz güneşi görmezsek enerjimiz tükeniyor

Bazen güneş enerjisiyle çalıştığımı bile düşünüyorum

Bulutlar gökyüzünü kapladığında benim de ruhumu kaplayabiliyorlar aynı zamanda

Bir bahar temizliği, bir bayram temizliği de yüreklerimizde yapılmalı

Affedemediğim herkesi affetmeliyim

Toz içinde kalmış gereksiz kalp kırıklarını dışarı atmalıyım

Silmeli parlatmalı kalbi, ne kadar yorgun ve eski olsa da cilalanmalı bu yürek

O, görevini yapıyor, pıt pıt her an benimle çalışmaya devam

Ben ise onun bakımını ne kadar yapıyorum?

Bazı şeyleri hep başkalarından beklediğimi fark ettim

Herkese roller biçilmiş, beklentiler belli

Ama fark edilmez ve gerçekleşmezse ?

Su içeceksem biri getirsin diye beklemek olur mu?

Bir tektaş istiyorsam onu kalkıp kendime almalıyım

Bu ulvi bir görev değil birinin çıkıp yapması gereken

Beni mutlu eden ne ise önce benim bilmem ve yapmam en iyisi

Sevgi istiyorsam önce kendimi sevmeyle başlamalıyım.

Mutlulukları teleskopla çok uzaklarda değil

Mikroskopla her yerde aramalıyım...

deniz inci