DENİZ'DEN İNCİLER

Aşk öyle yüceydi ki

Yanına gittiğimde gökdelenin yanındaki bir küçük kız oluyordum

Yukarıya bakınca aklım almıyor, başım dönüyordu

Su damlacıkları

Bir gitarın tellerinden gelen müzik gibiydi

Bakındım etrafıma huzur dolarken kalbim

Bir bateri söylediğim şarkıyı toparlıyor

Nakaratı tekrar ettiriyordu

Kirpiklerimdeki hüzün

Işıldayan gözlerimde kayboluyor,

Dudaklarım gülümseyip,

Işıldayan gözlerime destek çıkıyordu yanaklarım

Bir uçuşan çiçeğe üflemek gibiydi sevmek

Uçuşunu seyretmek harikaydı

Ama sonunda mutlaka her bir parça yere iniyordu

Sonra geriye temiz havayı içine çekmek kalıyordu

Bitmesin güzel günler

Günleri güzel yapan umutlar, bekleyişler

Hala sevda konusu dost meclislerinde en önemli konuydu

Değişiyordu hayatımız, fark etmesek de biz de

Sevmek değişmiyordu yüreklerimizde

Biz değişiyoruz, yüreğimiz hep çocuksu, hep eksik,

Mutlu ama az da olsa buruk

Yapboz parçaları gibi,

Yüreğimdeki boşluğa uygun düşen birini

Bu resmi tamamlayacak,

Mutluluk fotoğrafımı,

Objektife ışıl ışıl gülümseyen gözlerle

Yanak yanağa çektireceğim birini arıyordu

Kaçamak bakışlı gözlerim.

Sevgim,

İşte ellerimde..

Bırakıyorum ipini sonsuz göklere…

Renk renk çıkıyor gökyüzüne…

Yapboz ise,

Ahşap oymalı sandıkta kilitlerle…